Το δηλητήριο και η Τίγκερ εγκλωβίζονται σ’ ένα ταγκό για υπνοβάτες, σ’ ένα ταγκό που αφήνει πίσω του οριστικά τις παλιές ιδιότητες, όπως η παιδική αθωότητα και η ευπείθεια, οι δρόμοι διασταυρώνονται σ’ ένα σφιχτό αγκάλιασμα και ο διάλογος που γίνεται με τα δόντια σφιγμένα, φέρνει σε όλους τη λύτρωση πιο κοντά…
Οι εχθροί πότε θα καταλάβουν ότι έχουν την ίδια φύση; Το ταξίδι τους θα τους φέρει δίπλα στο σιρόπι, καταδικασμένο να σαπίζει σ’ ένα καλύβι, με τη βασανιστική θύμηση της αγαπημένης του αιώνια τιμωρία. Το σιρόπι ζητά από τους εχθρούς μια εκδούλευση, αλλά στο τέλος θ’ αποδειχθεί πόσο ανώφελα είναι όλα και πόσο αξεπέραστος είναι ο γρίφος της ζωής.
Το νερό και ο γίγαντας έχουν παράλληλους μονολόγους. Οι δρόμοι διασταυρώνονται κι εδώ κι εδώ υπάρχει αμφισβήτηση κι εδώ ζητείται ένα τέλος, όμως η Σίβυλλα που η καρδιά της πάλλεται σαν όργανο, είναι η μόνη που θα μπορέσει να δει αυτό που συμβαίνει, τι είναι πραγματικά :
NACHT DER LANGEN MESSER
Η νύχτα των μεγάλων μαχαιριών…
