Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ SITE
Η ιδέα αυτού του site είναι, να ακολουθήσουμε τη σπονδυλωτή διάταξη του κειμένου και να το παρουσιάσουμε σε συνέχειες. Μία ενότητα θα ανεβαίνει κάθε βδομάδα, κάθε ξημέρωμα Σαββάτου, ας αποτίνουμε κι ένα μικρό φόρο τιμής σ’ εκείνες τις παλιές, νοσταλγικές εποχές, όπου μυθιστορήματα γιγάντων δημοσιεύονταν σε συνέχειες σ’ εφημερίδες.
Στο site υπάρχει η δυνατότητα να σχολιάσετε και να πείτε την άποψή σας. Θα ήθελα πολύ να το δω να συμβαίνει αυτό. Το πιο βασικό πλεονέκτημα σε σχέση μ’ ένα εκτυπωμένο βιβλίο είναι ακριβώς αυτή η διάδραση, να ανταλλάξουμε απόψεις, να ιχνηλατήσουμε πώς οι πτυχές και τα σκοτάδια λειτουργούν στον καθένα μας. Αλλά και να μιλήσουμε ελαφρότερα για τέχνη, για τη λογοτεχνία, γιατί το αγαπάμε πολύ αυτό … κι ας νιώθουμε λίγο απατεώνες.
Μια τελευταία νύξη, γιατί νομίζω όλοι οι καλοί φίλοι θα με ρωτήσουν. Όχι, δεν απεμπολώ την πιθανότητα το έργο αυτό κάποια στιγμή να εκδοθεί. Το εκτυπωμένο βιβλίο θεωρώ έχει τη μαγεία του και η αίσθηση να διαβάζεις από ένα τυπωμένο βιβλίο είναι ασυναγώνιστη. Θέλησα όμως αυτή τη φορά να το πάω λίγο διαφορετικά κι έτσι ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια έχοντας στο μυαλό μου ότι κάπου, κάπως, κάποτε, κάποιος καλός εκδότης θα με περιμένει.
2026
Δείτε εδώ παλαιότερες αναρτήσεις
7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026
Φίλοιτων ψευδαισθήσεων συνοδοιπόροι
Σας καλωσορίζω στον ακατοίκητο κόσμο μου. Είμαι εδώ με τις πόρτες κλειστές αμέτρητα χρόνια. Έτσι όπως είμαι στην απομόνωση, πολλοί με θεωρούν ένα μουχλιασμένο τύπο, εγώ όμως δε συμφωνώ μαζί τους και με θεωρώ φυσιολογικό. Είμαι με τις πόρτες κλειστές αμέτρητα χρόνια, πού και πού τις άνοιγα μόνο λίγο για να μπαίνει φρέσκος αέρας και μετά τις έκλεινα πάλι και συνέχιζα τις αναζητήσεις μου, στα σκοτεινά και στη σιωπή φυσικά… Έτσι το ήθελα… Έπρεπε να έχει απόλυτη ησυχία. Πώς να ακούσεις τους ιριδισμούς του νερού, τον παφλασμό που κάνει το νερό όταν πέφτει το κουκουνάρι μέσα στη λίμνη, αν δεν έχει απόλυτη ησυχία;
14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026
Στη σύγχρονη τέχνη, για να μπορέσεις να επικοινωνήσεις με το έργο, πρέπει με κάποιο τρόπο να συνδεθείς μαζί του. Απαραίτητο για να επιτευχθεί αυτή η σύνδεση είναι ν’ απελευθερωθείς από το ταμπού του νοήματος, να ξεφύγεις δηλαδή από την απαίτηση να καταλάβεις, αξίωση που δεν είναι εύκολη, γιατί η διαδικασία της νοηματοδότησης είναι ένα από τα «ανθρωπινότερα» χαρακτηριστικά του ανθρώπου, ο άνθρωπος προσπαθεί να εντάξει την εμπειρία του μέσα σε ένα πλέγμα νοημάτων που τον περιέχει και τελικά αυτό ορίζει σε σημαντικό βαθμό την υπόστασή του. Αυτή την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον ως αποδίδουσα και ταυτόχρονα λαμβάνουσα νοήματα δεν τη συναντάς στα ζώα. Όμως η ψυχολογία μάς έχει διδάξει, ότι όταν το νόημα γίνεται πολύ προφανές τότε συχνά υποκρύπτεται μια προσπάθεια απώθησης, δηλαδή το «εύκολο» νόημα, χρησιμοποιείται για να καλυφθούν άλλα πράγματα, τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να παραμείνουν ανείπωτα και μυστικά.
με την τέταρτη ποιητική συλλογή μου, νομίζω φτάνω σ’ ένα φινάλε, κάποιος κύκλος κλείνει. Θαρρείς και οι λέξεις που τις λάτρεψα και τις άκουσα και τις μύρισα σε κάθε εκδοχή τους, τώρα με αποχαιρετούν. Συγχωρήστε με για την ξένη λέξη, αλλά νιώθω πως το φινάλε είναι κάτι διαφορετικό από ένα τέλος, έχει μιαν αύρα εφήμερης τραγικότητας το φινάλε γιατί μαζί του δεν τελειώνουν όλα οριστικά και για πάντα, ρίχνει όμως μια βαριά κουρτίνα, που μπορεί και να σκεπάσει για πάντα, αυτό που αγαπάς…
21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026
Ας πούμε λίγα λόγια για τον άλλο Αλυάττη, τον αρχαίο, αυτόν από τον οποίο δανείστηκα το ψευδώνυμο… Ο Αλυάττης Β΄, ήταν βασιλιάς της Λυδίας και βασίλεψε από το 591 έως το 560 π.Χ. Οι πιο πολλοί θα ξέρετε το γιο του, τον Κροίσο, ο οποίος μνημονεύεται από τον Ηρόδοτο για την ιστορία του με τον Σόλωνα και το μηδένα προ του τέλους μακάριζε.
Ο Αλυάττης ήταν ένας σημαντικός βασιλιάς. Το βασίλειο της Λυδίας το παρέλαβε σε άθλια κατάσταση, με πολλά προβλήματα από τις επιδρομές των Κιμμερίων, εκείνος όμως κατάφερε να το σταθεροποιήσει και να το επεκτείνει. Από τη βασιλεία του έχουν διασωθεί μερικά πολύ ενδιαφέροντα επεισόδια. Ένα από αυτά, αφορά τον τερματισμό μιας μάχης λόγω έκλειψης ηλίου, την οποία είχε προβλέψει ο Θαλής.
28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026
Πάντα με γοήτευε η αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ.Σύμφωνα με αυτήν είναι αδύνατο να μετρηθούν ταυτόχρονα ορισμένα ζεύγη τιμών, π.χ. η θέση και η ορμή ενός σωματιδίου ή η ενέργεια που έχει ένα σωματίδιο σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, μπορούμε να ξέρουμε δηλαδή είτε τη θέση είτε την ορμή του σωματιδίου, είτε το χρονική στιγμή είτε την ενέργειά του, ποτέ και τα δύο μαζί. Αυτό μοιάζει με μια παραξενιά της φύσης. Λες και η φύση έχει εμμονή με το κρυπτό και το αόριστο.Είναι όμως έτσι;
Ας υποθέσουμε ότι γνωρίζουμε την ορμή ενός υποατομικού σωματιδίου, ενός ηλεκτρονίου π.χ., τότε σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας το ηλεκτρόνιο μεταξύ μιας σειράς πιθανών θέσεων, μπορεί να βρίσκεται οπουδήποτε, δηλαδή το πού βρίσκεται το ηλεκτρόνιο είναι τελικά θέμα τύχης και καμιά νόηση, όσο εξελιγμένη κι αν είναι, δεν μπορεί να ξεπεράσει αυτό το φραγμό.
